Najważniejsze wnioski

  • KOT musi dotyczyć konkretnego wyrobu i zamierzonego zastosowania.
  • W zakresie elastycznym trzeba potwierdzić, czy dana KOT albo specyfikacja techniczna może być objęta certyfikacją AC 210.
  • Lista stosowanych Krajowych Ocen Technicznych powinna być możliwa do udostępnienia stronom zainteresowanym.

KOT musi być powiązana z konkretnym wyrobem

Certyfikacja nie może opierać się na ogólnym opisie produktu. Krajowa Ocena Techniczna powinna być powiązana z nazwą wyrobu, producentem, zastosowaniem, wymaganiami badań i zapisami ZKP.

Jeżeli producent wytwarza kilka podobnych mieszanek albo wyrobów drogowych, trzeba jasno rozdzielić, które receptury i zapisy dotyczą której KOT albo specyfikacji. Brak tego rozdzielenia utrudnia ocenę i może prowadzić do pytań o identyfikowalność.

Granice elastyczności zakresu

Zakres AC 210 przewiduje stosowanie odpowiednich dokumentów normatywnych właściwych do wykazania zgodności z wymaganiami mających zastosowanie przepisów prawa. W praktyce nie znaczy to, że każdy dokument techniczny automatycznie kwalifikuje się do procesu.

Przed rozpoczęciem procesu trzeba określić zakres zapytania: grupę wyrobu, KOT albo specyfikację techniczną, system, producenta, miejsce produkcji i wymagania badań. Dopiero taki komplet pozwala ustalić, czy certyfikacja może być prowadzona w ramach akredytacji.

  • potwierdź numer i wydanie KOT
  • porównaj zakres zastosowania KOT z realnym zastosowaniem wyrobu
  • ustal wymagane badania typu i badania bieżące
  • przypisz formularze ZKP do konkretnej KOT albo specyfikacji technicznej

Lista KOT powinna być dostępna dla stron zainteresowanych

Zakres akredytacji wskazuje, że aktualna lista Krajowych Ocen Technicznych stosowanych w ramach elastycznego zakresu akredytacji jest udostępniana publicznie przez akredytowany podmiot. To ważne dla producentów, inwestorów i stron zainteresowanych certyfikatem.

W praktyce zapytanie powinno zawierać nie tylko nazwę wyrobu, ale też numer KOT, zakres stosowania i informację, czy produkt jest już wytwarzany. Dzięki temu szybciej ustalamy, czy sprawa dotyczy certyfikacji ZKP, kompletności dokumentacji czy innej ścieżki oceny.

Najczęstsze niejasności przy KOT

Najczęściej problemy dotyczą różnicy między nazwą handlową wyrobu a zakresem KOT. Nazwa handlowa może być szersza niż dokument techniczny, dlatego w ZKP trzeba używać jednoznacznych oznaczeń, numerów receptur i zakresów zastosowania.

Drugą częstą luką jest brak aktualizacji dokumentacji po zmianie surowca albo technologii. Jeżeli zmiana wpływa na wymagania KOT, dokumentacja ZKP powinna pokazywać ocenę wpływu i decyzję przed dalszą produkcją.

Dane do zapytania o wyrób objęty KOT

  • numer i tytuł Krajowej Oceny Technicznej
  • nazwa wyrobu, receptura lub rodzina wyrobów
  • zamierzone zastosowanie i miejsce produkcji
  • wykaz badań, wyników i kryteriów akceptacji
  • informacja o zmianach surowców, dostawców lub technologii

Źródła i dokumenty

Punkt kontrolny przed certyfikacją ZKP

Przed złożeniem wniosku warto potwierdzić, czy wyrób, norma albo KOT i zapisy ZKP są ze sobą jednoznacznie powiązane.

  • potwierdź aktualną normę, KOT albo specyfikację techniczną dla wyrobu
  • upewnij się, że procedury ZKP opisują rzeczywisty sposób produkcji i kontroli
  • zweryfikuj zapisy badań, nadzór nad wyposażeniem oraz identyfikowalność wyrobu
  • przygotuj dane producenta, wytwórnię albo miejsce produkcji, wyrób i normę albo KOT przed wysłaniem zapytania