Najważniejsze wnioski

  • AC 210 określa akredytowany zakres działalności Multicert w certyfikacji Zakładowej Kontroli Produkcji w krajowym systemie 2+.
  • Zakres obejmuje grupy 15, 23 i 26: spoiwa hydrauliczne, wyroby drogowe oraz beton towarowy.
  • Do potwierdzenia możliwości certyfikacji potrzebne są: producent, miejsce produkcji, wyrób, norma, KOT albo specyfikacja techniczna oraz aktualny zakres akredytacji.

Grupa 15: spoiwa hydrauliczne

Grupa 15 obejmuje spoiwo hydrauliczne do mieszanek stosowanych na podbudowy dróg oraz stabilizacji podłoża. W zakresie AC 210 wskazane są m.in. PN-EN 13282-2:2015-06 oraz PN-EN 14227-4:2013-10.

Dokumentacja ZKP powinna wykazywać nadzór nad właściwościami wyrobu, surowcami, procesem produkcji, wynikami badań oraz postępowaniem z niezgodnościami. Przy spoiwach szczególnie ważne jest stabilne powiązanie partii, wyników badań i właściwej normy albo specyfikacji.

Grupa 23: wyroby do budowy dróg

Grupa 23 jest szeroka, ale nie oznacza dowolności. Obejmuje m.in. mieszanki mineralno-asfaltowe, wyroby do utrwalania nawierzchni oraz mieszanki związane hydraulicznie. W dokumentach technicznych pojawiają się normy serii PN-EN 14227, normy PN-S oraz Krajowe Oceny Techniczne.

W praktyce punktem wyjścia jest konkretny wyrób, deklarowane zastosowanie i dokument techniczny. Od tego zależy właściwy proces oceny ZKP.

  • nazwa wyrobu i deklarowane zastosowanie
  • miejsce produkcji i wyroby objęte certyfikacją
  • norma, PN-S albo KOT
  • plan badań i kryteria akceptacji

Grupa 26: beton towarowy

Dla betonu towarowego zakres AC 210 wskazuje PN-EN 206+A2:2021-08 oraz PN-B-06265:2022-08. Oceniany jest system kontroli produkcji dla wyrobu i wytwórni betonu, a nie pojedynczy wynik badania oderwany od procesu.

Dlatego dokumentacja powinna wykazywać nie tylko wyniki badań, lecz także zasady pobierania próbek, identyfikację, nadzór nad wyposażeniem, decyzje po wynikach i sposób utrzymania stabilności produkcji.

Dlaczego kwalifikacja wyrobu poprzedza ofertę

Zakres akredytacji jest dokumentem granicznym. Określa, w jakich obszarach jednostka może prowadzić certyfikację akredytowaną. Jeżeli produkt, norma albo KOT nie pasuje do zakresu, konieczna jest osobna analiza, a czasem inna ścieżka oceny zgodności.

Z punktu widzenia producenta najlepszym przygotowaniem jest krótkie zestawienie: wyrób, wytwórnia albo miejsce produkcji, norma albo KOT, oczekiwany system, obecny status ZKP i dostępne wyniki badań. To pozwala szybko ocenić, czy wskazany wyrób może być objęty certyfikacją AC 210 w krajowym systemie 2+.

Dane do pierwszej rozmowy o certyfikacji

  • nazwa producenta i lokalizacja wytwórni albo miejsca produkcji
  • nazwa wyrobu oraz deklarowane zastosowanie
  • norma, PN-S, KOT lub inny dokument techniczny
  • informacja, czy działa już ZKP i jakie zapisy są dostępne
  • wyroby objęte oczekiwaną certyfikacją i termin wymagany przez odbiorcę

Źródła i dokumenty

Punkt kontrolny przed certyfikacją ZKP

Przed złożeniem wniosku warto potwierdzić, czy wyrób, norma albo KOT i zapisy ZKP są ze sobą jednoznacznie powiązane.

  • potwierdź aktualną normę, KOT albo specyfikację techniczną dla wyrobu
  • upewnij się, że procedury ZKP opisują rzeczywisty sposób produkcji i kontroli
  • zweryfikuj zapisy badań, nadzór nad wyposażeniem oraz identyfikowalność wyrobu
  • przygotuj dane producenta, wytwórnię albo miejsce produkcji, wyrób i normę albo KOT przed wysłaniem zapytania