Najważniejsze wnioski

  • Mieszanki mineralno-asfaltowe (MMA) są wyrobami drogowymi w grupie 23 zakresu AC 210 i podlegają ocenie ZKP w krajowym systemie 2+.
  • Dokumentem odniesienia bywa Krajowa Ocena Techniczna albo właściwa specyfikacja techniczna — dokument trzeba potwierdzić względem zakresu akredytacji przed rozpoczęciem procesu.
  • Technicznym układem odniesienia dla mieszanek mineralno-asfaltowych jest seria PN-EN 13108 (m.in. PN-EN 13108-1 — beton asfaltowy, PN-EN 13108-20 — badanie typu, PN-EN 13108-21 — zakładowa kontrola produkcji).
  • Kluczowe jest jednoznaczne powiązanie wyrobu, zastosowania, dokumentu odniesienia, badań i zapisów ZKP.

Czy Twoja mieszanka podlega certyfikacji ZKP

Mieszanki mineralno-asfaltowe należą do wyrobów drogowych objętych grupą 23 zakresu AC 210. W krajowym systemie 2+ oznacza to ocenę i certyfikację Zakładowej Kontroli Produkcji prowadzoną przez akredytowaną jednostkę.

Pierwszy krok to potwierdzenie zakresu: jaki wyrób, jakie zastosowanie i jaki dokument odniesienia. Od tego zależy cała ścieżka oceny — dlatego warto ustalić to, zanim ruszysz z dokumentacją.

Dokument odniesienia: KOT i seria PN-EN 13108

Dla wyrobów drogowych dokumentem odniesienia bywa Krajowa Ocena Techniczna albo inna właściwa specyfikacja techniczna. To, który dokument ma zastosowanie, potwierdza się względem aktualnego zakresu akredytacji.

Technicznym układem odniesienia dla mieszanek mineralno-asfaltowych jest seria PN-EN 13108: m.in. PN-EN 13108-1 (beton asfaltowy), PN-EN 13108-20 (badanie typu) oraz PN-EN 13108-21 (zakładowa kontrola produkcji). Dokumentacja ZKP powinna jednoznacznie wskazywać, z którego dokumentu wynika dane wymaganie.

Co ocenia się w ZKP mieszanki

Ocena nie sprowadza się do pojedynczego wyniku badania. Sprawdzany jest cały sposób prowadzenia kontroli produkcji wytwórni mieszanek.

  • receptury i skład mieszanki (kruszywa, lepiszcze, wypełniacz, dodatki)
  • kontrola surowców i ich dostaw
  • badania typu i badania bieżące oraz kryteria akceptacji
  • nadzór nad wyposażeniem wytwórni (dozowanie, wagi, temperatura) i laboratorium
  • identyfikowalność partii oraz postępowanie z wyrobem niezgodnym

Typowe braki, które opóźniają proces

Najczęściej problemy dotyczą powiązań: wynik badania bez odniesienia do receptury i partii, nieaktualny dokument odniesienia albo brak dowodów nadzoru nad wytwórnią. Każdy taki brak wydłuża ocenę i może prowadzić do uwag.

Przed złożeniem wniosku warto przejść próbną ścieżkę: wybrać jedną partię i sprawdzić, czy da się odtworzyć jej historię od surowców i receptury po wynik badania i decyzję o zgodności.

Dane do wstępnej kwalifikacji mieszanki

  • nazwa wyrobu i zamierzone zastosowanie
  • wytwórnia i zakres produkcji
  • dokument odniesienia: KOT albo właściwa specyfikacja techniczna
  • dostępne badania typu i badania bieżące
  • stan dokumentacji i zapisów ZKP

Źródła i dokumenty

Praktyczny punkt kontrolny przed certyfikacją

Ten wpis traktuj jako wsparcie przy porządkowaniu dokumentacji. Przed złożeniem wniosku warto sprawdzić, czy zakres wyrobu, dokument odniesienia i zapisy ZKP są ze sobą jednoznacznie powiązane.

  • porównaj aktualny dokument odniesienia z zakresem certyfikacji,
  • sprawdź, czy procedury ZKP opisują rzeczywisty sposób produkcji i kontroli,
  • zweryfikuj zapisy badań, nadzór nad wyposażeniem oraz identyfikowalność wyrobu,
  • przygotuj nazwę producenta, zakład, wyrób i normę albo KOT przed wysłaniem zapytania.