Słownik: certyfikacja ZKP, znak B i beton

Numer akredytacji jednostki certyfikującej wyroby Multicert, nadanej przez Polskie Centrum Akredytacji. Zakres akredytacji określa wyroby oraz dokumenty techniczne, np. normy, KOT i specyfikacje, w jakich jednostka może prowadzić certyfikację akredytowaną.

Zasada wymagana przez ISO/IEC 17065: jednostka certyfikująca nie może doradzać ani konsultować w zakresie tego, co certyfikuje. Może wyjaśniać wymagania dokumentu odniesienia, ale nie przygotowuje wyrobu ani dokumentacji za producenta i nie gwarantuje wyniku oceny.

Dokument wydawany przez akredytowaną jednostkę po pozytywnej ocenie Zakładowej Kontroli Produkcji. W krajowym systemie 2+ jest podstawą do sporządzenia krajowej deklaracji właściwości użytkowych i oznakowania wyrobu znakiem budowlanym B.

Norma lub inny dokument techniczny (np. PN-EN 206, Krajowa Ocena Techniczna), według którego ocenia się właściwości i zgodność wyrobu. Wskazuje wymagania, które muszą być wykazane w ZKP.

Norma określająca wymagania dla jednostek certyfikujących wyroby, procesy i usługi. Obejmuje m.in. bezstronność, poufność i kompetencje. Multicert prowadzi certyfikację zgodnie z PN-EN ISO/IEC 17065.

Klasyfikacja oddziaływania środowiska na beton wg PN-EN 206 (X0, XC, XD, XS, XF, XA oraz XM dla ścierania). Element może mieć kilka klas jednocześnie; beton musi spełniać wymagania najostrzejszej z nich. Klasę określa się w projekcie i specyfikacji.

Oznaczenie charakterystycznej wytrzymałości betonu na ściskanie, np. C25/30 (próbka walcowa/sześcienna). Stanowi jedną z deklarowanych właściwości użytkowych betonu.

Dokument, w którym producent deklaruje właściwości użytkowe wyrobu zgodnie z krajową specyfikacją techniczną. Jest warunkiem oznakowania wyrobu znakiem budowlanym B. Za deklarację odpowiada producent.

Dokument odniesienia dla wyrobu nieobjętego normą krajową. Wydawany przez upoważnioną jednostkę oceny technicznej; musi być powiązany z konkretnym wyrobem i zamierzonym zastosowaniem.

Krajowy system oceny i weryfikacji stałości właściwości użytkowych. Producent prowadzi Zakładową Kontrolę Produkcji i badania, a akredytowana jednostka ocenia system ZKP, wydaje decyzję certyfikacyjną oraz prowadzi nadzór.

Cykliczna ocena prowadzona po wydaniu certyfikatu, potwierdzająca utrzymanie wymagań ZKP. Brak nadzoru może skutkować zawieszeniem, a następnie cofnięciem certyfikatu.

Krajowa jednostka akredytująca. Nadaje i nadzoruje akredytację jednostek certyfikujących, w tym Multicert (AC 210). Prowadzi publiczny rejestr akredytowanych podmiotów.

Krajowe uzupełnienie do PN-EN 206. W zakresie AC 210 dla betonu towarowego występuje razem z PN-EN 206+A2:2021-08; dokumentacja ZKP powinna uwzględniać wymagania europejskie i krajowe.

Norma na beton: wymagania, właściwości, produkcja i zgodność. W procesie krajowym stosuje się dokument odniesienia wskazany w aktualnym zakresie i dokumentacji procesu. Wydanie EN 206-1:2026 dzieli normę na części; jego użycie w certyfikacji wymaga potwierdzenia wdrożenia jako PN oraz powołania w dokumentach odniesienia.

Koncepcja uwzględniania dodatków typu II (np. popiołu lotnego) jako części spoiwa za pomocą współczynnika k. Obowiązuje tylko w dopuszczonych klasach ekspozycji i przy określonym składzie; w klasach agresywnych bywa ograniczona.

Krajowe oznakowanie wyrobu budowlanego, potwierdzające zgodność z krajową specyfikacją techniczną. Wymaga krajowej deklaracji właściwości użytkowych, a w systemie 2+ — certyfikatu ZKP.

Udokumentowany, stały system kontroli produkcji w zakładzie lub wytwórni, zapewniający stałość właściwości użytkowych wyrobu. Obejmuje nadzór nad surowcami, recepturami, badaniami, wyposażeniem oraz postępowanie z wyrobem niezgodnym.